Het Schotse eiland Islay (spreek uit Ai-lah) trekt jaarlijks vele tienduizenden bezoekers van over de hele wereld. Het belangrijkste reisdoel? Whisky. Met maar liefst tien destilleerderijen op het kleine eiland aan de westkust van Schotland is het een paradijs voor de whiskyliefhebber. Toch heeft Islay veel meer te bieden dan alleen whisky. We stappen in de Toyota C-HR+ voor een roadtrip dwars door Schotland.
Gepubliceerd op 10/11/2026
Naar Islay met de Toyota C-HR+
Een elektrische roadtrip over het eiland van wind, zee en whisky
Twee bootreizen
De reis van Nederland naar het Schotse eiland Islay vraagt om wat voorbereiding. Wij kiezen voor de kortste route en maken daarvoor twee bootreizen: eerst van IJmuiden naar Newcastle en vervolgens van Kennacraig naar Port Askaig op Islay.
Met een volledig opgeladen batterij en onze koffers, regenjassen en wandelschoenen achter in de Toyota C-HR+ sturen we de auto aan boord van het schip dat ons naar Newcastle gaat brengen: het avontuur kan beginnen.
Routes kiezen
Aan boord bestuderen we de route nog eens. Van Newcastle naar de haven in Kennacraig – aan de westkust – is het zo’n 400 kilometer rijden. Dat halen we gemakkelijk op een volle batterij, al willen we voor de zekerheid ergens onderweg bijladen. Er gaan namelijk wisselende verhalen over de laadmogelijkheden op Islay.
Als we de routekaart bekijken, kunnen we kiezen voor de directe route via Glasgow, of juist wat rustiger aan via de oostkust. Daarmee hebben we ook meteen een goede lunchstop bedacht, want op ongeveer twee uur rijden vanaf Newcastle ben je in Edinburgh.
Dwars door Edinburgh
We stellen de navigatie in op een populair restaurant in hartje Edinburgh, vlak bij Edinburgh Castle. Via de kustroute is het een gemoedelijke reis naar Edinburgh. Hij bestaat voor het grootste gedeelte uit een tweebaansweg, waar de maximumsnelheid van 60 mijl per uur (96 km/h) geldt.
Bij de grens tussen Engeland en Schotland stoppen we even om van het uitzicht te genieten. Daarna rijden we verder richting Edinburgh. Als we Edinburgh binnenrijden breekt de zon door. En zodra we de auto uitstappen, horen we de eerste doedelzak van onze reis. Als dat geen warm welkom is…
Op naar de westkust
Na een overheerlijke lunch bij Makar’s Mash Bar vervolgen we onze weg. Onze eindbestemming voor vandaag is het plaatsje Tarbert, op een korte afstand van de ferry naar Islay. We kiezen ook nu ervoor om de snelweg zoveel mogelijk te vermijden. De wegen worden bochtiger en het landschap wordt steeds indrukwekkender.
Als we voorbij Loch Lomond rijden, over de prachtige A82, snappen we goed waarom Schotland een steeds populairdere vakantiebestemming wordt voor mensen die van autorijden houden. Het stuurgevoel en fijne onderstel van de Toyota C-HR+ komt hier goed tot zijn recht.
Vier seizoenen in één dag
Na een korte laadstop en een overnachting in Tarbert rijden we door naar Kennacraig, waarvandaan de veerboot naar Islay vertrekt. De overtocht duurt zo’n 2,5 uur en vanaf de boot heb je prachtig uitzicht op Islay en het naastgelegen Jura.
Dat het weer op Islay behoorlijk wisselvallig kan zijn, blijkt al tijdens de overtocht. We maken ongeveer alle weertypen mee tijdens de tocht, wat zorgt voor het nodige spektakel. Precies als we aankomen gaat de wind liggen en kunnen we nog even vanaf het dek kijken hoe de boot aanlegt.
Blijven zwaaien
Van de boot af merken we meteen dat rijden op Islay nog net iets ontspannener is dan op het Schotse vasteland. Het is er nóg rustiger op de weg. Islay heeft namelijk slechts zo’n 3.300 inwoners op een oppervlakte van ruim 600 vierkante kilometer. Daarmee is het eiland ruim drie keer zo groot als Texel, terwijl er op Texel bijna 14.000 mensen wonen.
We passeren een auto en de bestuurder zwaait. Wij zwaaien terug: we zijn de vorige avond goed geïnstrueerd door onze barman. Op Islay zwaaien automobilisten naar elkaar, wat rijden op het eiland extra leuk maakt.
Ruige natuur
Het eiland mag dan vooral bezocht worden om de whisky, maar voor liefhebbers van geschiedenis en ruige natuur is er ook genoeg te beleven. We trekken de wandelschoenen aan en bezoeken An Oa, een prachtig natuurgebied aan de zuidwestkust van het eiland. Metershoge golven slaan stuk op de rotsen onder ons, terwijl wij naar The American Monument wandelen.
We zijn – naast wat Schotse hooglanders die ons meewarig aankijken – de enige bezoekers, wat het extra bijzonder maakt. Boven de Atlantische Oceaan zien we regenwolken hangen die snel onze kant op komen. Tijd om richting onze verblijfplaats in Port Ellen te gaan.
Wandelen naar whisky
Whisky en autorijden gaan niet goed samen, maar gelukkig is daar op Islay goed over nagedacht. Zo is er in het zuiden de Three Distilleries Pathway: een wandelroute waar drie grote destilleerderijen aan liggen.
Als eerste gaan we naar Ardbeg, op zo’n 5,5 kilometer lopen van onze accommodatie in Port Ellen. We hebben een ‘warehouse tasting’ geboekt, waarbij we een uitgebreide uitleg krijgen over hoe de ‘new make spirit’ – de whisky voordat het whisky is – reageert op het hout van de vaten en kunnen proeven wat voor effect dit heeft op de smaak.
Legendarische destilleerderijen
Op de terugweg bezoeken we ook twee andere bekende destilleerderijen: Lagavulin en Laphroaig. Beide liggen prachtig aan een baai. Op de witte muren staat groot de naam van de destilleerderij geschilderd. Ooit was dit handig voor de schepen die er gerst, kolen en lege vaten kwamen leveren, nu levert het vooral mooie foto’s op.
Na een heel leuke tour is het tijd om de regenjas aan te trekken en rustig terug te wandelen. Het weer is tijdens ons bezoek – alweer – volledig omgeslagen.
Driver’s dram
De volgende dag rijden we naar een van de nieuwste destilleerderijen, Kilchoman (spreek uit: Kil-ho-man). Hier doen ze álles zelf. Het hele proces, van gerst verbouwen tot bottelen vindt plaats op Rockside Farm, aan de noordwestkant van het eiland.
We hebben een tour geboekt en ook aan bezoekers met de auto is gedacht. Als bestuurder kun je tijdens de tour de whisky ruiken en vervolgens krijg je een klein flesje mee – een driver’s dram – om de proeverij thuis over te doen. Een ‘dram’ is een traditionele Schotse term voor een kleine hoeveelheid whisky om rustig van te genieten.
Toch bijladen op Islay
De batterijlading van de Toyota C-HR+ is inmiddels onder de 50% gekomen. Nog altijd meer dan genoeg om terug te komen op het vasteland. Tegelijkertijd hebben we de smaak te pakken en willen we nog veel meer zien van dit bijzondere eiland.
We stoppen in Bowmore, waar een bekende destilleerderij zit. Tegenover de destilleerderij ontdekken we een 50 kW snellader – laden kost in Schotland gemiddeld zo’n 80 cent per kWh en is af te rekenen met elke creditcard – en terwijl de auto laadt, bezoeken wij nóg een destilleerderij. We kopen er fudge die met whisky is gemaakt en nemen weer een klein flesje mee voor thuis.
Onder de indruk
Waar we ook komen, Islay maakt indruk. De mensen zijn er vriendelijk, goedlachs en gastvrij. Het eten is er fantastisch, of je nu vlees, vis of vegan wilt eten. De ruige natuur van het eiland is ook spectaculair, want tijdens onze wandelingen aan de kust zien we zeehonden, dolfijnen en zelfs een steenarend.
Is het je juist om rijplezier te doen, dan heeft Islay ook veel te bieden. Rijden over de smalle wegen – het grootste gedeelte is eenbaansweg – voelt als een avontuur. Soms moet je achteruit naar een ‘passing place’, maar dat is een extra gelegenheid om vriendelijk te zwaaien.
Fijne reisgenoot
We zijn ook onder de indruk van de Toyota C-HR+, die op de Schotse wegen veel vertrouwen geeft. De extra bodemvrijheid kwam daarbij af en toe goed van pas, als het wegdek wat ruiger bleek dan vooraf aangegeven. Ook de stuur- en stoelverwarming bleken onmisbaar na koude wandelingen.
Met een gemiddeld verbruik van 13,7 kWh per 100 kilometer hebben we – ondanks de hoogteverschillen en een sportieve rijstijl – zelfs bijna de fabrieksopgave gehaald. De voorspelde range bleek ook in de praktijk precies te kloppen, waardoor we geen seconde laadstress hebben gehad.
Huiswaarts
En dan zit het avontuur op Islay er alweer op. Waar we ons aan het begin van de reis een beetje zorgen maakten over de laadmogelijkheden op het eiland, bleek dat alles mee te vallen. Met een bijzondere fles whisky in de bagageruimte van de Toyota C-HR+ en een tiental driver’s drams sturen we weer richting Port Askaig voor de boottocht naar het Schotse vasteland. Voor ons staat één ding vast: hier komen we nog een keer terug.
*Alcohol en autorijden gaan niet samen. Stap je achter het stuur? Drink dan geen alcohol.
Lees meer
